สถาบันคุรุศึกษาแห่งชาติ เพื่อตัวเองหรือเพื่อชาติ

โดย บุญมี พันธุ์ไทย คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง


การ ตั้งสถาบันคุรุศึกษาแห่งชาติที่กำลังคิดจะทำกันอยู่ ถ้าเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิรูปการศึกษารองสองก็รู้สึกสงสารการศึกษาของไทย ก็คงจะเข้าทำนองเดียวกันกับการปฏิรูปการศึกษารอบแรกที่มีการยุบ รวม แยกและตั้งหน่วยงานขึ้นมาใหม่พวกผู้ใหญ่ที่ทำการก็จะได้ดิบได้ดีกันถ้วนหน้า เหมือนเดิม

ถามว่า หน่วยงานที่เกิดขึ้นจากผลพวงของการปฏิรูปการศึกษาครั้งที่แล้ว ทำให้คุณภาพการศึกษาของไทยดีขึ้นหรือไม่

คำถามนี้ตอบง่ายมากคือ ถ้าดีขึ้นจริงแล้ว ทำไมต้องมีการปฏิรูปการศึกษารอบสองอีก และต่อไปก็คงจะมีการปฏิรูปรอบสามรอบสี่ตามมาอีกแน่นอน

หน่วย งานต่างๆ ที่ทางราชการ ตั้งขึ้นมาแล้ว แม้ว่าจะทำงานไม่บรรลุตามจุดมุ่งหมายที่ตั้งไว้ และถูกวิพากษ์วิจารณ์มาโดยตลอด ถามว่าถ้าจะยุบหรือยกเลิกได้หรือไม่ คำตอบก็คือคงจะยาก

สถาบันคุรุศึกษาแห่งชาติที่จะตั้งขึ้นก็เหมือนกัน เมื่อตั้งขึ้นมาแล้วถ้าปรากฏภายหลังทำงานไม่บรรลุตามจุดมุ่งหมายที่ตั้งไว้ จะยกเลิกได้ไหม คำตอบก็คงจะยากอีกเช่นกัน

ปัจจุบันสถาบันที่มี หน้าที่เกี่ยวกับการผลิตและพัฒนาครู มีอยู่แล้วมากมายหลายแห่ง มีทั้งอาคารสถานที่ บุคลากร วัสดุอุปกรณ์ พร้อมเพรียง แล้วจะมาตั้งหน่วยงานใหม่อีกทำไม

ทำให้อดคิดไม่ได้ว่าสถาบันคุรุศึกษาแห่งชาติที่กำลังจะตั้งขึ้นมาใหม่นี้

ทำเพื่อตัวเองหรือเพื่อชาติกันแน่

ผู้ เขียนเห็นด้วยอย่างยิ่งกับการออกมาคัดค้านขององค์กรเครือข่ายพัฒนาวิชาชีพ ครู และบุคลากรทางการศึกษาร่วมกับสถาบันการผลิตครู จึงอยากจะชักชวนให้ข้าราชการครูที่เป็นผลผลิตของสถาบันผลิตครูในอดีตออกมา ร่วมกันคัดค้าน

เพราะการตั้งสถาบันคุรุศึกษาแห่งชาติขึ้นมาใหม่เหมือนกับเป็นการดูถูกสถาบันผลิตครูที่เราเคยเรียนมา ว่าผลิตครูไม่มีคุณภาพ

ผู้ เขียนขอเสนอแนะให้บุคคลที่คิดจะตั้งสถาบันคุรุศึกษาแห่งชาติว่า ถ้าท่านมีแนวคิด หรือแนวทางอะไร ที่จะทำให้คุณภาพของครูที่ท่านคิดว่าไม่ดีอยู่ในขณะนี้ให้ดีขึ้นกว่าเดิม ก็ควรจะเสนอแนะไปยังสถาบันผลิตครูที่มีอยู่แล้ว เพื่อนำไปดำเนินการพัฒนาและปรับปรุงซึ่งจะใช้งบประมาณไม่มาก และน่าจะดีกว่าการไปตั้งหน่วยงานใหม่ที่ใช้งบประมาณมากมาย

การตั้ง หน่วยงานขึ้นมาใหม่เหมือนกับการลองผิดลองถูก มีการเปลี่ยนแปลงอยู่เรื่อยๆ เพื่อดูว่าจะได้ผลตามที่ตั้งจุดมุ่งหมายไว้หรือไม่ และถ้าไม่ได้ ขอถามว่าบุคคลเหล่านั้นจะรับผิดชอบอย่างไร

การปฏิรูปการศึกษาครั้ง ที่แล้วที่ไม่บรรลุจุดมุ่งหมายที่ตั้งไว้ก็เพราะบุคคลกลุ่มนี้ (กลุ่มที่คิดจะตั้งสถาบันคุรุศึกษาแห่งชาติ) ได้คิดและได้ทำกันมาประมาณ 10 ปีแล้ว คุณภาพการศึกษาก็ยังต่ำลงเรื่อยๆ แล้วมีใครหน้าไหนออกมาแสดงความรับผิดชอบกันบ้างไหม

หน่วยงานหนึ่งที่ เป็นผลพวงมาจากการปฏิรูปการศึกษารอบแรกมีชื่อย่อว่า สมศ.ซึ่งผู้เขียนเคยเขียนบทความลงในมติชนฉบับวันที่ 5 มีนาคม 2552 เรื่องใครทำให้คุณภาพเด็กไทยแย่ลง ในบทความดังกล่าวได้แสดงให้เห็นถึงการประกันคุณภาพของ สมศ.ว่าดำเนินการมา 7 ถึง 8 ปี คุณภาพเด็กไทยก็ยังแย่ลงกว่าเดิม ปรากฏว่าผู้อ่านจำนวนมากค่อนข้างเห็นด้วยกับบทความดังกล่าว เพราะตรงกับความรู้สึกของเขาที่มีอยู่

อีกเรื่องหนึ่งที่เป็นผลงาน ชิ้นโบแดงของ สมศ.คือ ผลการประเมินมหาวิทยาลัยของไทย ที่ปรากฏว่ามหาวิทยาลัยเก่าแก่ทั้งหลายที่คนทั่วไปให้ความเชื่อถือไม่ติด อันดับต้นๆ เลย แต่มหาวิทยาลัยที่ติดอันดับต้นๆ กลับเป็นมหาวิทยาลัยของรัฐที่พึ่งตั้งขึ้นใหม่ และมหาวิทยาลัยเอกชนบางแห่งที่หลายคนเห็นชื่อแล้วแทบจะไม่รู้จักเลยด้วยซ้ำ

ผล การประเมินของ สมศ.ออกมาอย่างนี้อยากจะถามว่าในปีการศึกษาหน้าจะมีนักเรียนแห่ไปสมัครเรียน ในมหาวิทยาลัยที่ติดอันดับต้นๆ ที่ สมศ.ประเมินกันมากหรือไม่ ถ้ามีมากและคะแนนสูงก็แสดงว่าผลการประเมินเป็นที่เชื่อถือของนักเรียนและผู้ ปกครอง แต่ถ้ามีนักเรียนไปสมัครเรียนเหมือนกับปีที่ผ่านมา ก็แสดงว่าผลการประเมินไม่เป็นที่เชื่อถือ ซึ่งก็จะสอดคล้องกับข้อคัดค้านของอธิการบดีมหาวิทยาลัยเก่าแก่ในขณะนี้

ผู้ เขียนอยากจะถามใครก็ได้ใน สมศ.ว่าถ้าท่านมีลูก หลาน ท่านจะส่งลูกหลานของท่านไปเรียนในมหาวิทยาลัยที่ได้รับการประเมินเป็นอันดับ ต้นๆ ของ สมศ.หรือไม่

สุดท้ายผู้เขียนขอวิงวอนให้ท่านหยุดคิดที่จะ ตั้งหน่วยงานขึ้นมาใหม่ หน่วยงานเดิม ที่มีอยู่ช่วยกันพัฒนาให้ดีขึ้นโดยไม่ต้องใช้งบประมาณเป็นพันๆ ล้าน คุณภาพการศึกษาของประเทศก็จะดีขึ้นเอง